Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

Νίκη στους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ και ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

Οι εργαζομένοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής στη Θεσ/νίκη, που παραμένουν επί 15 και πλέον μήνες απλήρωτοι, έχουν αποφασίσει να περιφρουρήσουν το εργοστάσιο και τα μέσα παραγωγής, αλλά να κάνουν και ένα παραπάνω βήμα: να επαναλειτουργήσουν το εργοστάσιο, κάτω από τον δικό τους έλεγχο και τις δικές τους αποφάσεις ενάντια στις μεθοδεύσεις των εργοδοτών τους, που τους πέταγαν κατευθείαν στην ανεργία. 

Ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. είναι σημαντικός, όχι μόνο για τους ίδιους αλλά για το σύνολο των εργατών που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες απολύσεις, ελαστική, απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία. Γιατί, σε μια κοινωνία που καταστρέφεται καθημερινά από την καπιταλιστική κρίση, ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. αμφισβητεί αυτή την προοπτική, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, σαν τη μόνη διέξοδο για τους εργαζόμενους που πετιούνται στο δρόμο όταν μια επιχείρηση κλείνει. Διαλέγει το δρόμο του αγώνα, της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης των ίδιων των εργαζόμενων και θέτει άμεσα έναν δρόμο απάντησης στην κρίση και στην επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους, για να πάρουμε εμείς, οι δημιουργοί του πλούτου, την παραγωγή και ολόκληρη τη ζωή μας στα χέρια μας.


Ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα Αττικής, χαιρετίζει και στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. για δουλειά και αξιοπρέπεια κόντρα στις επιλογές κυβέρνησης-τρόικας- εργοδοτών, αλλά και κόντρα στην αδράνεια των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Η κολασμένη αντεργατική επίθεση της τρικομματικής κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της Ε.Ε., στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, εξαπολύεται  καταργώντας δικαιώματα, συμβάσεις, μισθούς, και αφού πρώτα πλούτισαν τα αφεντικά «προικίζει» τους εργαζόμενους με λουκέτα και πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους.

Το εργατικό κίνημα οφείλει να αποκρούσει την ολομέτωπη επίθεση με ολομέτωπη απάντηση. Να μην αποδεχτούμε το «ρεαλισμό» της νέας εργασιακής πραγματικότητας της ήττας και της εξαθλίωσης. Απέναντι στην αυταπάτη του ατομικού δρόμου να επιλέξουμε την επέκταση και κλιμάκωση του αγώνα με πολύμορφες δράσεις, τον πιο πλατύ και βαθύ συντονισμό των εργαζομένων και των σωματείων τους, για την ανατροπή. Παίρνοντας τον αγώνα στα χέρια μας, κόντρα στις υποταγμένες πλειοψηφίες των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αλλά και μιας σειράς ομοσπονδιών που ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να αντιπαλέψουν τις εργοδοτικές και κυβερνητικές επιλογές.

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕΤ πρέπει να συνδεθεί με το σύνολο των εργαζομένων, να εμπνεύσει και να αποτελέσει υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος. Καλούμε τους εργαζόμενους και τους ανέργους, τα σωματεία, τις εργατικές συλλογικότητες, τις συνελεύσεις γειτονιάς, να υποδεχτούμε θερμά και αγωνιστικά στην Αθήνα τους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής και να βροντοφωνάξουμε μαζί τους: Μπορούμε εμείς!

Υποδεχόμαστε το «Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης» στον αγώνα των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής στην Αθήνα την Κυριακή 14 Οκτώβρη

Κυριακή 14/10 : Συναυλία Αλληλεγγύης, Προπύλαια 8 μμ

Δευτέρα 15/10 : Πανελλαδική Πορεία, Προπύλαια 11 πμ

Καμιά αναμονή. Αυτή τη φορά να μην περάσουν τα μέτρα

Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα
ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

18 ΟΚΤΩΒΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ- 10.30 πμ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Αύξηση ωραρίου, νέα μείωση στους μισθούς πείνας και στα επιδόματα εξαθλίωσης, αύξηση των ωρών εργασίας, κατάργηση αποζημιώσεων για απολύσεις, τελειωτικό χτύπημα στις συμβάσεις, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, καταλήστευση του εφάπαξ, αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, μεγαλύτερες περικοπές στις συντάξεις, κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, φόροι και χαράτσια μέχρι εξόντωσης, μαζικές απολύσεις…


Τα πάντα μπαίνουν στο αντιλαϊκό σφαγείο που έχει στήσει η τρικομματική κυβέρνηση (Ν.Δ. ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΔΗΜ.ΑΡ.) με τους ξένους συμμάχους της (Ευρωπαϊκή Ένωση-ΔΝΤ), προκειμένου να δαμάσει τις ορέξεις των δανειστών και να διασφαλιστεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.
Οι κυβερνητικοί εταίροι συνεχίζουν να παίζουν το θέατρο «κλειδώνουν - δεν κλειδώνουν» τα μέτρα, προκειμένου να κρύψουν, ότι ο γενικευμένος πόλεμος, που διεξάγουν σε βάρος του λαού, γίνεται ολοένα και πιο βάρβαρος όσο βαθαίνει η κρίση.

Η άθλια πολιτική τους συμβαδίζει με την τρομοκρατία, την ανελευθερία και το φασισμό. Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση, τρομοκρατούν τον λαό ότι εάν δεν περάσουν τα μέτρα, και δεν πάρουμε την δόση, θα έρθει η καταστροφή. Ο κρατικός και ο εργοδοτικός αυταρχισμός, η αστυνόμευση και η καταστολή παίρνει οργουελικές διαστάσεις και θρέφει και φασιστική χρυσαυγίτικη βία απέναντι σε κάθε «απειλητικό» απεργό/ μετανάστη/ αγωνιστή.

Ωστόσο η πολιτική τους δεν προχώρα απρόσκοπτα. Οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές της 26ης Σεπτέμβρη, ο μαχητικός αγώνας των εργατών του Σκαραμαγκά, οι κινητοποιήσεις σε μια σειρά κλάδους, η μεγαλειώδης λαϊκή «υποδοχή» στη Μέρκελ, δείχνουν τη δυνατότητα να υπάρξει ρωγμή στο σιδερένιο τείχος της επίθεσης, να μην περάσει το νέο πακέτο μέτρων.
 

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!

Οι υποταγμένες πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ έχουν τεράστια ευθύνη για την ψήφιση των μνημονίων. Οι 24ωρες απεργίες χωρίς σχέδιο και κλιμάκωση, είναι δρόμος εκτόνωσης. Καλούμε τους εργαζόμενους να πάρουν στα δικά τους χέρια την υπόθεση της συνέχειας και της κλιμάκωσης των εργατικών-κοινωνικών αγώνων. Απέναντι στο δόγμα σοκ των μέτρων, των μνημονίων, του ΔΝΤ και της ΕΕ, να απαντήσουμε με την μαζική, ενωτική, αγωνιστική συλλογική δράση με αποφασιστικούς αγώνες διάρκειας. Η λαϊκή οργή μπορεί να μετασχηματιστεί σε ορμητικό ποτάμι που θα σαρώσει τους σχεδιασμούς τους.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε την κατάθεση των μέτρων στη Βουλή. Η κατάθεσή τους είναι ένα ακόμα πιο μεγάλο πραξικόπημα ενάντια στον λαό. Παλεύουμε να μην έρθουν τα μέτρα στην βουλή με την ανάπτυξη απεργιακής καταιγίδας και αγώνα διάρκειας. Να συγκροτήσουμε ένα μαζικό αγωνιστικό μέτωπο της ανατροπής, σωτηρίας και αξιοπρέπειας. Έτσι μπορούμε να δώσουμε αποφασιστικά τη μάχη για να μην περάσει το κανιβαλικό πακέτο και να ανατρέψουμε τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – κεφαλαίου - ΕΕ – ΔΝΤ.

Να φύγει η κυβέρνηση και η τρόικα. Να σαρωθούν τα μνημόνια και τα μέτρα τους. Φορολόγηση του πλούτου, εθνικοποίηση των τραπεζών, διαγραφή του χρέους, σύγκρουση με την ΕΕ και το Ευρώ. Πραγματική δημοκρατία και λαϊκές ελευθερίες απέναντι στον κρατικό ολοκληρωτισμό, την εργοδοτική τρομοκρατία και τη χρυσαυγίτικη φασιστική βία. Για να πάρουμε τη ζωή και τον πλούτο που παράγουμε στα χέρια μας.

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ CATASTROIKA και συζήτηση με τον Αρη Χατζηστεφάνου

KOZANH: Τετάρτη 17 Οκτωβρίου Ώρα 8.00 μμ
Αίθουσα εκδηλώσεων του Εργατικού Κέντρου Κοζάνης

Πτολεμαΐδα: Πέμπτη 18 Οκτωβρίου Ώρα 8.00 μμ
Στην καφετέρια splendor

Αποτρόπαια και χυδαία η σύλληψη των συνδικαλιστών της ΓΕNΟΠ




Αργά το βράδυ της Κυριακής τα ΜΑΤ συνέλαβαν δεκαοκτώ συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ανάμεσά τους και τον πρόεδρο της Φωτόπουλο στο χτίριο πληροφορικών συστημάτων της ΔΕΗ που είχαν κάνει κατάληψη,  για να βρουν στοιχεία σχετικά με τους λογαριασμούς καταναλωτών της επιχείρησης και να αποδείξουν ένα ακόμα μεγάλο σκάνδαλο της  διοίκησης η οποία απαλλάσσει τους πλούσιους από το χαράτσι, και κυνηγά τα μικρομεσαία στρώματα που δεν μπορούν να το πληρώσουν.
Αυτή η παρέα χρυσοκάνθαρων μάνατζερ της διοίκησης της ΔΕΗ που διόρισαν οι μνημονικές κυβερνήσεις και τα οικονομικά συμφέροντα, αφού κατέστρεψαν οικονομικά τους εργαζόμενους, νοικοκυριά αλλά και την επιχείρηση που είναι περιουσία του ελληνικού λαού προβαίνουν κάτω από τις διαταγές των αφεντικών  και σε συνεργασία με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους οπερέτα, σε ακραίες, επαίσχυντες και αποκρουστικές πράξεις που θυμίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Τα πιράνχας των πολυεθνικών, η κυβέρνηση εθελόδουλων Σαμαρά, Βενιζέλου, Κυβέλη και τα τσιράκια τους στην διοίκηση της ΔΕΗ με αυτές τις ενέργειες  θέλουν να εκφοβήσουν όλους τους  εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό κίνημα που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα σχέδια τους να κατασπαράξουν την περιουσία του ελληνικού λαού και να εξαθλιώσουν τελείως εργαζόμενους και λαϊκά νοικοκυριά.
Το συνδικάτο «εργατική αλληλεγγύη» και όλοι οι εργαζόμενοι στο λεκανοπέδιο Δ. Μακεδονίας.

 Καταδικάζουμε την σύλληψη των συνδικαλιστούν της ΓΕΝΟΠ και του πρόεδρου της,  απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση τους, χωρίς καμία ποινική  δίωξη εναντίων τους

Επίσης απαιτούμε η διοίκηση της ΔΕΗ να δώσει τα στοιχεία που ζητά η ΓΕΝΟΠ  ειδάλλως οι καταγγελίες της ομοσπονδίας κρίνονται ως επιβεβαιωμένες από τους εργαζόμενους και τον λαό.

Κάνουν μέγα λάθος αν νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι θα τρομοκρατηθούν.

Να είναι σίγουροι ότι θα αγωνιστούμε με οποιοδήποτε τρόπο

                Ως την οριστική ανατροπή τους.

Το γραφείο τύπου

Κοζάνη 8/10/2012



ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Την πέμπτη στη συγκέντρωση των εργαζομένων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στο υπουργείο άμυνας  το κράτος και η επαίσχυντη κυβέρνηση των τραπεζιτών ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, Χτύπησε άγρια  τους εργαζόμενους που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους και το δικαίωμα  να ζουν με αξιοπρέπεια αυτοί και η οικογένειες τους!

Με το ποιο βάρβαρο τρόπο επιτεθήκαν στον (εχθρό λαό ) εκτός από τις δυνάμεις καταστολής οι υπουργοί, κυβερνητικοί και όχι μόνο βουλευτές και ακολούθησαν οι γνωστοί παπαραλόγοι δημοσιογράφοι.

100 εργαζόμενοι απʼ αυτούς που διαδήλωναν στο Υπουργείο Άμυνας, συνελήφθηκαν κι οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ όπου κι εκεί οι προστάτες των μεγάλων αφεντικών, τα ΜΑΤ, ανέλαβαν το χτύπημα εκατοντάδων διαδηλωτών που βρέθηκαν απʼ έξω για να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωσή των συναδέλφων τους.

Είναι πια απολύτως φανερό ότι η επίθεση κράτους, εργοδοτών, ντόπιων και ξένων τοκογλύφων και με την χρησιμοποίηση φασιστών ως φόβητρο, απέναντι σε κάθε εργατικό δικαίωμα και διεκδίκηση κλιμακώνεται με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους τους εργαζόμενους. Όταν η λαϊκή οργή βρίσκει αγωνιστική διέξοδο, όταν ο λαός επιδιώκει όχι απλώς να διαμαρτυρηθεί αλλά και να νικήσει, τότε κράτος και παρακράτος των φασιστών και της Χρυσής Αυγής αναλαμβάνουν τη βρώμικη δουλειά για τη βίαιη καταστολή του.

Δε θα το επιτρέψουμε! Το συνδικάτο “Εργατική Αλληλεγγύη" καλεί κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο, συνταξιούχο, να πάρει την υπόθεση της υπεράσπισης της ελευθερίας και της δημοκρατίας του λαού στα χέρια του, να προστατεύσει το δικαίωμα στη διεκδίκηση και στον αγώνα, να υπερασπίσει το δικαίωμα να παλεύουμε και να νικάμε. Δηλώνουμε με κατηγορηματικό τρόπο ότι δε θα υποταχτούμε στα σχέδια της ιεράς συμμαχίας, κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου. Απέναντι στο σύγχρονο κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και την κοινωνική καταστροφή που μας οδηγούν τα μνημόνια, αντιτάσσουμε ταξικούς αποφασιστικούς και μαχητικούς εργατικούς αγώνες ανατροπής.

Τα μέλη του Συνδικάτου μας και όλοι οι εργαζόμενοι στο λιγνιτικό κέντρο Δυτικής Μακεδονίας είμαστε στο πλευρό των εργαζομένων στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στηρίζουμε τα δίκαια  αιτήματά τους και το δικαίωμά τους να τα διεκδικούν με όποιο τρόπο αυτοί κρίνουν πιο αποτελεσματικό.

Τους πάει πολύ να μιλούν για «κατάλυση της Δημοκρατίας» αυτοί που διέλυσαν και ξεπούλησαν τη χώρα, αυτοί που έστειλαν ενάμιση εκατομμύριο εργαζόμενους στην ανεργία και την απόγνωση, αυτοί που είναι οι ηθικοί αυτουργοί χιλιάδων αυτοκτονιών!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

 Κοζάνη 7/10/2012

Το γραφείο τύπου

Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

Εργατικοί αγώνες και (αστική) νομιμότητα.

Του Θέμη Τζήμα
Αγανάκτησαν οι παπαγάλοι των ΜΜΕ και η δεξιά συγκυβέρνηση από την κινητοποίηση των εργαζομένων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Από κοντά και η Χρυσή Αυγή που δεν μπορεί να βλέπει το στρατιωτικό «άβατο» να «κηλιδώνεται» από την παρουσία εργαζομένων και αριστερών.

Αδιανόητο να «εισβάλλουν» Έλληνες εργαζόμενοι στο «Πεντάγωνο» και να διεκδικούν να πληρωθούν μετά από έξι μήνες και μετά από χρόνια πολιτικών επιλογών που απαξίωσαν την ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα. Μπορούσαν στο κάτω- κάτω να στείλουν ένα διάβημα διαμαρτυρίας ή ένα υπόμνημα, ώστε να κερδίσει και ο υπουργός ορισμένα λεπτά, «κοινωνικά ευαίσθητης» δημοσιότητας. Εφόσον δε φέρθηκαν «λογικά» ήταν επόμενο να τους περιμένει η καταστολή και ο χυδαίος συμψηφισμός εργατικών αγώνων και ναζιστικής βίας.



Ας σταθούμε όμως πρώτα στο εξής: Τι είδους αστική νομιμότητα υφίσταται σήμερα- όπου με τον όρο αστική νομιμότητα εννοούμε τη νομιμοποίηση του καθεστώτος, βάσει των δικών του θεσμικών πυλώνων και της αποδοχής του από το λαό.

Η νομιμότητα του καθεστώτος εδράζεται από και χάρη στις αστικοδημοκρατικές, φιλελεύθερες επαναστάσεις στο σεβασμό του κοινωνικού συμβολαίου. Οι «φίλοι» μας υπερασπιστές του αστικού φιλελευθερισμού πρέπει να ανοίξουν παλιά κιτάπια για να θυμηθούν ότι στη βάση της ιδεολογίας τους δε βρίσκεται ο σεβασμός των νόμων εν γένει αλλά ο σεβασμός του κοινωνικού συμβολαίου κυβερνώντων- κυβερνωμένων και βάσει αυτού η τήρηση των νόμων.

Πρέπει να θυμηθούν ότι ήταν οι φιλελεύθεροι αστοί διανοητές που διεκήρυξαν το δικαίωμα του λαού στην επανάσταση όταν το κοινωνικό συμβόλαιο καταλύεται. Ότι το κοινωνικό συμβόλαιο δεν είναι κάτι αόριστο αλλά τυποποιείται στο ίδιο το σύνταγμα: δικαίωμα στην εργασία, στην υγεία, στην οικογένεια, οι πολλαπλές πτυχές ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, η προστασία των προσωπικών δεδομένων, η προστασία της οικογένειας, του γάμου, της παιδικής ηλικίας, η προστασία της συνδικαλιστικής ελευθερίας, η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου συνιστούν πτυχές ενός κοινωνικού συμβολαίου που περιγράφεται στο σύνταγμα και διαθέτει κανονιστικό, δεσμευτικό περιεχόμενο.

Είναι περιττό να περιγράψει κανείς πώς όλα αυτά τα στοιχεία του συναφθέντος κοινωνικού συμβολαίου τσαλαπατιούνται και κουρελιάζονται μαζί με άλλες συνταγματικές διαδικασίες και εγγυήσεις, στο πλαίσιο της μνημονιακής διαχείρισης της κρίσης από το παρασιτικό κατεστημένο της χώρας. Η φτώχεια, η ανεργία, η διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας και υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης, ο εργοδοτικός αυταρχισμός δεν αποτελούν απλά επιπτώσεις της κρίσης ή λόγους για μια κάποια κοινωνική αγανάκτηση αλλά έμπρακτη υλική βία από πλευράς του κατεστημένου εις βάρος του λαού, που αναιρεί τους πυλώνες νομιμότητας του πρώτου.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν οι εργαζόμενοι και εν γένει ο λαός απέναντι στην αναίρεση των πυλώνων του κοινωνικού συμβολαίου; Αν ακούσουμε τα ΜΜΕ της διαπλοκής, ο λαός πρέπει να «αφοπλιστεί», να κάτσει ήσυχος στη γωνιά του και να εκτονώνεται μια στις τόσες, μέσα από μονοήμερες απεργίες. Να ψηφίζει όπως του προπαγανδίζουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ και μετά να γκρινιάζει για τη δυστυχία του σε πρωινές εκπομπές. Ο λαός λοιπόν πρέπει να ξαναγίνει μάζα υπηκόων και να απολαύσει τα «αγαθά» της φτωχοποίησής του- άλλωστε η «φτώχεια θέλει καλοπέραση»- μέσα από την επιλεκτική υπέρ του κατεστημένου νομιμότητα.

Είναι προφανές πια ακόμα και για κάθε εύπιστο ότι το παρασιτικό κατεστημένο και οι εκπρόσωποί του βρίσκονται στην άλλη όχθη από αυτή του λαϊκού κινήματος: μάχονται για τη διασφάλιση και περαιτέρω εδραίωση των συμφερόντων του παρασιτισμού, χρησιμοποιώντας κάθε πρόσχημα και ρητορική. Το λαϊκό και εργατικό κίνημα δεν έχει κανένα λόγο να απολογείται σε αυτούς. Η κρίση άλλωστε δεν προκαλεί τεκτονικές αλλαγές μόνο στις παραγωγικές δυνάμεις και σχέσεις στη βάση αλλά και στο νομικό- θεσμικό εποικοδόμημα.

Το κίνημα, αν θέλει να υπάρξει ως ο πραγματικός πρωταγωνιστής των εξελίξεων δεν μπορεί παρά να έχει δύο βασικούς στόχους: πρώτον να εμποδίσει την υλοποίηση μιας πολιτικής διάλυσης των εισοδημάτων και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Αυτή είναι μια πρώτη, απαραίτητη, αμυντική αντίδραση στα χτυπήματα που δέχεται. Ο δεύτερος είναι θέσει τις βάσεις για ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής και οικονομικής ζωής στην περίοδο μετά την κρίση.

Τα δύο παραπάνω στοιχεία διαμορφώνουν το χαρακτήρα του κινήματος: το κίνημα πρέπει να εξελιχθεί σε ευρύτερα πολιτικό, με χαρακτήρα κοινωνικοαπελευθερωτικό, και σοσιαλιστικό. Δίπλα στην επιχειρησιακή ή κλαδική διεκδίκηση πρέπει να τίθεται το γενικό πολιτικό ζήτημα. Δεν είναι ασήμαντο- κάθε άλλο- το ότι οι εργαζόμενοι σε κάποιο κλάδο μένουν απλήρωτοι για μήνες. Όμως αν αυτό το δει κανείς ξεκομμένα από τις ευρύτερες πολιτικές θα οδηγηθεί σε ήττες.

Σήμερα χρειαζόμαστε ένα ενιαίο μέτωπο βάσης, με πυρήνα τα πρωτοπόρα τμήματα της εργατικής τάξης, της νεολαίας, της διανόησης, των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων του πληθυσμού. Σε ένα τέτοιο μέτωπο είναι απαραίτητη η συμμετοχή και αριστερών κομματικών σχηματισμών που αντιλαμβάνονται ότι η ανταλλαγή ρητορικών χτυπημάτων στο κοινοβουλευτικό επίπεδο ή οι συνήθεις κινητοποιήσεις είναι ανεπαρκείς πια. Σχημάτων που μπορούν να εξελιχθούν πέρα από τα γραφειοκρατικά τους στερεότυπα και τις πολιτικές τους αγκυλώσεις.

Το μέτωπο για να πετύχει τους στόχους του πρέπει να γνωρίζει με ποιους συγκρούεται, γιατί και με ποιο στόχο: Σε πρώτη φάση, η σύγκρουση με τα μνημόνια είναι προφανής. Αυτός είναι ο άμεσος, αμυντικός στόχος. Τα μνημόνια ωστόσο συνιστούν ίσως τον ευκολότερο στόχο. Οι αιτίες που βρίσκονται πίσω τους έπονται ως ακόμα σημαντικότερος στόχος. Ο παρασιτισμός, η ξένη εξάρτηση, η αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού, η ανεργία, η περιθωριοποίηση εκτεταμένων τμημάτων του κοινωνικού ιστού αποτελούν πτυχές των αιτιών της ελληνικής εκδοχής της κρίσης. Χωρίς σύγκρουση με αυτές τις αιτίες, τα μνημόνια θα αλλάζουν ίσως ονόματα όμως εν τέλει θα επανέρχονται.

Τίθεται όμως το ζήτημα του στρατηγικού στόχου. Πριν την κρίση η συζήτηση για τον καπιταλισμό και τη βιωσιμότητά του αφορούσε ένα μικρό κύκλο διανοητών. Σήμερα έχει τεθεί έμπρακτα επί τάπητος: ο καπιταλισμός ως μοντέλο όχι μόνο προκάλεσε την παγκόσμια κρίση, της οποίας η εξέλιξη λαμβάνει ολοένα πιο «σκοτεινή» για τους λαούς εξέλιξη- ιμπεριαλισμός, πόλεμος, φτώχεια- αλλά κυοφορεί νέες ακόμα σοβαρότερες «υπαρξιακές» κρίσεις, με κύριες την περιβαλλοντική και μαλθουσιανή.

Ο ίδιος ο υπαρξιακός χαρακτήρας της κρίσης καθιστά ακόμα πιο κυνικές τις κυρίαρχες δυνάμεις. Αν νομίζουν ορισμένοι ότι θα υπάρξει ένα νέο τραπέζι κοινωνικής συμφωνίας που θα φέρει την κατάσταση πίσω στα προ κρίσης δεδομένα πλανώνται. Η ανάγκη εναλλακτικού μοντέλου- σοσιαλιστικού κατά το γράφοντα- σε ό,τι αφορά την κοινωνικοοικονομική δόμηση, τη φύση της δημοκρατίας και τις διεθνείς σχέσεις είναι απολύτως επίκαιρη και αναγκαία.
Σε ένα πλαίσιο όπως το παραπάνω, οι εργατικοί αγώνες λαμβάνουν άλλο χαρακτήρα. Οι επετειακού τύπου απεργίες είναι σχεδόν ανούσιες. Άλλωστε ο συνδυασμός εργοδοτικής αυθαιρεσίας, μαύρης εργασίας και εκτεταμένης ανεργίας περιορίζουν τις επιπτώσεις τους. Από την άλλη μια γενική απεργία διαρκείας όταν γίνει δεν πρέπει να ηττηθεί και γι’ αυτό πρέπει να χτιστεί σταδιακά.

Οι καταλήψεις κτιρίων, οι κινηματικές διαδικασίες σε χώρους που έχουν μεγαλύτερες αντοχές, όπως για παράδειγμα στο φοιτητικό κίνημα, οι συχνές πορείες και τα συλλαλητήρια, η δημιουργία απεργιακών ταμείων, η κατάληψη εργοστασίων, με στόχο την αυτοδιαχείριση ειδικά μονάδων που εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους σε συνδυασμό με τη συγκρότηση σχήματος- ομπρέλας που θα ενισχύει τέτοιες προσπάθειες, ο αντιφασιστικός αγώνας συνιστούν πτυχές ενός πλέγματος αγώνων. Ενός πλέγματος που μπορεί αρχικά να μπλοκάρει την άσκηση της πολιτικής του κατεστημένου και να χτίσει τη δυνατότητα μιας ευρύτερης σύγκρουσης, μέσα από την ωρίμανση και τη ριζοσπαστικοποίηση του λαού.

Η αγωνιστικότητα και η ανάπτυξη ενός προγράμματος που θα δίνει προοπτική στο λαό να βγει όντως από την κρίση μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάτμηση, τον κοινωνικό αυτοματισμό και τη γραφειοκρατικοποίηση στους κόλπους των συνδικάτων.

Βεβαίως θα τεθεί το ζήτημα της νομιμότητας: άλλωστε τα δικαστήριά μας φροντίζουν να κηρύσσουν παράνομες και καταχρηστικές σχεδόν όλες τις απεργίες. Οι δε κυβερνητικοί λειτουργοί και μιντιακοί παπαγάλοι θα προσπαθήσουν να διασφαλίσουν ότι τα δημόσια κτίρια θα μείνουν απρόσβλητα από «εισβολές» εργαζομένων και φοιτητών, ώστε να παραμένουν ανοιχτά σε λογής προμηθευτές και κομπραδόρους που τόσο τα έχουν «τιμήσει» με την παρουσία τους.

Το λαϊκό κίνημα οφείλει με την ωριμότητά του να ισορροπήσει σε μια λεπτή γραμμή: 
από τη μια πλευρά δεν μπορεί να αφοπλιστεί με προσχήματα περί νομιμότητας. 
Από την άλλη πρέπει πάντα οι κινήσεις του να είναι αναλογικές προς τις διεκδικήσεις του και να μην το αφήνουν έκθετο σε προβοκάτσιες, ούτε να βοηθούν στην αναπαραγωγή σχημάτων κοινωνικού αυτοματισμού. 
Σε κάθε περίπτωση είναι η ώρα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, του μετώπου για την άλλη πολιτική. Στην ώρα αυτή της μάχης παρά τα όποια προσχήματα ο καθένας- αναγκαστικά- θα διαλέξει το στρατόπεδο που 
ανήκει.
 Πηγή:tvxs
αναδημοσίευση από:αριστερη αντεπιθεση

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

Να μην περάσουν τα νέα μέτρα. Να ανατραπεί αυτή η πολιτική. Να διώξουμε κυβέρνηση και τρόικα!

·       Συμπαράσταση και Ταξική Αλληλεγγύη στους διωκόμενους συναδέλφους από την κατάληψη της πληροφορικής 
· Μας βρίσκει σύμφωνους η απόφαση του Δ.Σ της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ για επαναλαμβανόμενες 48ωρες σε συντονισμό με άλλες ομοσπονδίες και συνδικάτα 

Το Δ.Σ του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη» εκφράζει τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη όλων των μελών του και των εργαζομένων στο Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας στους 11 συναδέλφους που δικάζονται σήμερα για την κατάληψη στην πληροφορική της ΔΕΗ. Οι συνάδελφοι κατηγορούνται γιατί μαζί με άλλους έκαναν κατάληψη στην πληροφορική εμποδίζοντας την έκδοση λογαριασμών με τα άδικα χαράτσια που η κυβέρνηση επέβαλε και ανέθεσε στη ΔΕΗ τον ρόλο του φοροεισπράκτορα!  Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει η ΔΕΗ τεράστια ποσά γιατί οι εργαζόμενοι οι άνεργοι και τα οικονομικά αδύναμα στρώματα του λαού δεν πλήρωσαν μαζί με το χαράτσι και τους λογαριασμούς του ρεύματος! Οι συνάδελφοι δικαιώθηκαν στην ουσία από το ΣτΕ αλλά και από την ίδια την κυβέρνηση που αποφάσισε να αναθέσει στην εφορία την είσπραξη των χαρατσιών.


Η απόφαση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ για απεργία διαρκείας σε οριζόντια συντονισμό με άλλες ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και πρωτοβάθμια συνδικάτα βρίσκει σύμφωνους τα μέλη του Συνδικάτου μας και τους περισσότερους εργαζόμενους στο Λεκανοπέδιο γιατί:

  1. Είναι ο μοναδικός τρόπος να ξεπεράσουμε την τακτική της προδοτικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ η οποία δεν έχει σκοπό να κοντραριστεί στην ουσία με την κυβέρνηση και την τρόικα γι αυτό και εξαγγέλλει πάντα μια 24ωρη τουφεκιά την ημέρα ψήφισης όλων αυτών των εξοντωτικών μέτρων!
  2. Ο οριζόντιος συντονισμός αγωνιστικών ομοσπονδιών μπορεί να δημιουργήσει έναν σοβαρό αγωνιστικό πόλο, μέσα από δημοκρατικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να εμπνεύσει τους εργαζόμενους και να ανατρέψει τα μέτρα κι αυτή τη βάρβαρη αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε και της Τρόικας!
  3. Ο αγώνας πρέπει να είναι πολύπλευρος γι αυτό συμφωνούμε με την πρόταση του προέδρου της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ Νίκου Φωτόπουλου για καταλήψεις υπουργείων και άλλων δημόσιων κτιρίων και υποδομών!
  4. Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ πρέπει να είναι καχύποπτοι σε διασπαστικές φωνές που ακούγονται από «συνδικάτα» της περιοχής για μη συμμετοχή σους αγώνες γιατί δήθεν δεν αφοράν τα μέτρα τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ και «θα χάσουμε τζάμπα μεροκάματα» κλπ. Αυτά όλα είναι «εκ του πονηρού» και καθοδηγούνται από κυβερνητικούς κύκλους που αντιλαμβάνονται ότι θα έρθουν σε δεινή θέση αν πετύχει ο αγωνιστικός συντονισμός δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων!

Το ΣΕΕΝ «Εργατική Αλληλεγγύη» καλεί όλους τους εργαζόμενους να πάρουν στα χέρια τους αυτούς τους αγώνες για να ανατραπεί αυτή η άθλια πολιτική, να φύγουν κυβέρνηση και τρόικα, να σταματήσουμε να πληρώνουμε το εξοντωτικό χρέος στους τοκογλύφους δανειστές, να σταματήσουμε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, να γλυτώσει ο κόσμος της εργασίας από τη φτώχεια, την πείνα και την ανεργία!
Αυτή η πολιτική, αυτά τα μέτρα (που δεν θα είναι φυσικά και τα τελευταία) τους μόνους που δεν αγγίζουν είναι οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι! Η μόνη λύση για τους εργαζόμενους και το λαό είναι να μην περάσουν!!!!!!! Έχουμε όλοι και συλλογική και ατομική ευθύνη απέναντι στις οικογένειές μας, στα παιδιά μας, στη νέα γενιά, στους χιλιάδες αγωνιστές που έχυσαν το αίμα τους όλα τα προηγούμενα χρόνια, έχουμε χρέος απέναντι στην  ιστορία!!!



Όλοι στον αγώνα!
Όλοι στις απεργίες-στις διαδηλώσεις-στις καταλήψεις 




Κοζάνη 4/10/2012

Το γραφείο τύπου


    



Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Eρώτηση της Ραχήλ Μακρή σχετικά με τη μείωση χρόνου εργασίας των εργαζομένων στην εξόρυξη και την επεξεργασία λιγνίτη

Τρίτη, 02 Οκτώβριος 2012


Η Βουλευτής Κοζάνης και Υπεύθυνη Τομέα Κοινοβουλευτικής Ευθύνης Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Ραχήλ Μακρή κατέθεσε ερώτηση με θέμα την. Μη υλοποίηση απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη μείωση χρόνου εργασίας των...
εργαζομένων στην εξόρυξη και την επεξεργασία λιγνίτη >>.
Με βάση απόφαση η οποία είναι δεσμευτική για τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, για την εξασφάλιση στους εργαζόμενους που απασχολούνται σε ορισμένες επικίνδυνες ή ανθυγιεινές εργασίες είτε με μείωση της διάρκειας της εργασίας είτε με συμπληρωματική άδεια με αποδοχές, το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Ενέργεια κοινοποίησε την απόφαση στο Υπουργείο εργασίας (Α.Π 48-19/5/2008) απαιτώντας την εφαρμογή της για τους εργαζόμενους στην εξόρυξη και επεξεργασία του λιγνίτη.
Παρόλες τις δεσμεύσεις των Υπουργών των προηγούμενων κυβερνήσεων και την υπενθύμιση της εκκρεμότητας της υποχρέωσης του κράτους απέναντι στο Συμβούλιο της Ευρώπης από το Συνήγορο του Πολίτη, το Υπουργείο τηρεί σιγή ιχθύος και δεν έχει δώσει καμία απάντηση για τις προθέσεις του για την υλοποίηση ή μη της υποχρέωσης αυτής.